Anoniem ingezonden verhaal: "Ik heb ptss, ik bén niet ptss!"

Angst

07/08/2018
Ik ben een mens met de ziekte ptss en geen 'ptss - mens'. Hiermee wil ik duidelijk maken dat wanneer je een ziekte of beperking heb, dit niet wil zeggen dat je geen positieve eigenschappen meer hebt en niets voor andere betekent.
- anoniem ingezonden via 'Deel jouw verhaal'

Veel mensen hebben de neiging om stempels/etiketten op personen te plakken die iets anders zijn dan de 'normale maatschappij'. Vaak vind ik het moeilijk om met mijn ziekte om te gaan omdat deze veroorzaakt is door andere mensen die slechte dingen bij mij gedaan hebben.

Wat is ptss (Posttraumatische stressstoornis): 

I. Zich opdringende herbelevingen:
herhaaldelijke nare dromen over de lastige ervaring, nachtmerries
beelden van de lastige ervaring die telkens weer optreden, flash-backs
gedachten omtrent de lastige ervaring die zich ongevraagd blijven opdringen
je gedragen alsof de gebeurtenis opnieuw gebeurt
je voelen alsof de gebeurtenis opnieuw gebeurt

II. Lichamelijke reacties:

hartkloppingen, pijn in je hartstreek, snelle ademhaling, zweten, ... wanneer je herinnerd wordt aan de lastige gebeurtenis
paniek, ontreddering of extreem ongemak voelen bij het herinneren aan de gebeurtenis
angst voor bepaalde situaties, mensen, acties, gebeurtenissen, ...
angstaanvallen, paniekaanvallen, angst dood te gaan
angst voor angst
steeds lichamelijk gespannen blijven, voortdurende pijn in je spieren of in bepaalde delen van je lichaam

III. Vermijden, dissociatie (=afsnijden, splitsen), sociale isolatie

activiteiten vermijden die je opnieuw confronteren met de lastige ervaring of die je doen terugdenken aan de lastige gebeurtenis
niet willen praten of denken over de lastige gebeurtenis
je delen van de lastige gebeurtenis niet kunnen herinneren, delen van het gebeuren of van de tijd kwijt zijn
niet meer kunnen voelen wat je toen voelde
in het algemeen je afgesneden voelen van je gevoelens, niet bij je gevoelens geraken
je eigen zelf (identiteit) niet meer herkennen, of je eigen lichaam niet meer herkennen
de wereld om je heen als vreemd ervaren
je verwijderd of afgesloten voelen van anderen 
geen liefde, warmte of vriendschap meer kunnen voelen tegenover aardige mensen dicht bij jou
je sociaal terugtrekken, niet meer onder mensen komen of veel minder dan voorheen

IV. Ontregeling van veerkracht, aandacht, waakzaamheid

super alert zijn, alsof er nog steeds gevaar dreigt
snel geërgerd zijn, vlug kwaad worden
snel frustratie ervaren
voor anderen zorgen na de crisis en hierbij onvoldoende voor jezelf blijven zorgen
je zelf ontspannen lukt niet meer
inslapen lukt moeilijk of enkel met medicatie
een hele nacht door slapen lukt je niet meer of enkel met medicatie
concentratieproblemen
in niets meer zin of plezier hebben
emotionele uitputting, uitputtingsdepressie, burn-out

IV. Verlies van je geloof in herstel, goedheid, mogelijkheden, toekomst

het idee hebben dat niets of niemand je uit deze ellende kan halen
het idee dat je leven achter de rug is
geen beroep willen doen op anderen die je willen helpen
verlies van je vertrouwen in de mensen, in de wereld
wanneer je als groep of samenleving getroffen wordt, worden de onderlinge verschillen duidelijker. Je kan erg sceptisch of bitter worden over het samenleven in verbondenheid ondanks deze verschillen.
schuld of schaamte voelen die buiten verhouding zijn
het idee dat je geen toekomst meer kan bouwen voor jezelf
ongeloof dat jij en je naasten kunnen herstellen van deze ingrijpende gebeurtenissen
geen vertrouwen in jezelf, dat je wel een weg zal vinden voor jezelf ook al blijft er een lichamelijke handicap na het ongeval

Je ziet vaak niet aan  een persoon dat hij/zij ptss heeft maar bij ernstige vormen zie je wel dat de persoon zich anders gedraagt in bepaalde situaties. 

Ik heb al meegemaakt dat er een verpleegster en arts tegen mij zeiden 'dat het mijn eigen fout was dat ik op intensieve lag, "je had maar geen zelfmoord moeten proberen te plegen" terwijl ik niet eens wist wat er gebeurd was. Dit is een gebeurtenis die mijn vertrouwen in mensen alleen nog maar meer heeft beschadigt.

Het leven met deze ziekte is voor mij erg zwaar, 
Ik heb namelijke chronische complexe ptss, 
Maar hierdoor geniet ik juist nog veel meer van de kleine dingen die ik wel kan, en de dagen dat ik mij redelijk voel gebruik ik om krachten op te doen voor de tijden dat het minder gaat.  
Maar ik ben een mens met de ziekte ptss en niet een ptss mens. 
Hiermee wil ik duidelijk maken dat ook al heb je een ziekte/beperking,...
Het niet wil zeggen dat je geen positieve eigenschappen meer hebt en niets voor andere betekent, integendeel zelf:  je moet soms alleen eens verder kijken dan de ziekte/gebreken aan de mensen en dan vind je altijd wel iets heel kostbaar bij iemand. Ook bij mensen die een etiket/stempel opgeplakt hebben gekregen. Je moet het alleen willen zien, en verder kijken dan wat je direct opvalt aan iemand.

Ik hoop dat jullie er iets aan gehad hebben. Groetjes!